Postural Integration - vervolg

Eerst worden in twee etappes - één voor het bovenlichaam, en één voor het onderlichaam - de oppervlakkige fascialagen bewerkt die vlak onder de huid liggen.
Vervolgens komt in een derde etappe de intermediair diepe fascia aan de beurt. In deze etappe komt vooral een verlenging van de flanken tot stand.
Daarna wordt de diepe fascia grondig bewerkt. Deze laatste omhult alle individuele spieren, en er wordt dikwijls tot op het beenvlies gewerkt alsook aan de aanhechting van spieren en ligamenten.
In etappes 4, 5 en 6 staat het heroriënteren van het bekken centraal. Eerst wordt de binnenkant van de benen diepgaand behandeld. Hierdoor ontstaat er meer ruimte tussen de zitbeenknobbels en aan de onderkant van het bekken.
In de 5e etappe wordt de bovenkant van het bekken, met name de buikstreek bewerkt. De m. iliopsoas die we kunnen beschouwen als de ziel van het lichaam wordt bereikt om op die manier een diepe bron van persoonlijke energie aan te boren. Het vrijmaken van de iliopsoas is nodig voor een gracieuze beweging die geïnitieerd wordt door deze intrinsieke spier, en die in coördinatie dient te zijn met extrinsieke spieren zoals bv. de m. tensor fascia lata, de m. quadriceps of de hamstrings.
In de 6e etappe werken we aan de achterkant van het bekken, met voornamelijk de billen en de rug. Hier ligt veelal diepe - anale - woede verborgen, die nu in deze fase bevrijd kan worden. Als de vorige fasen goed zijn afgewerkt, is de cliënt nu klaar om deze energie onder ogen te zien en op te eisen.

Tijdens de zevende etappe wordt gewerkt aan nek en hoofd: binnenin de mond, de neus, de keel en de ogen vinden we weefsel waarin intense en diepe emoties opgeslagen liggen. Zij maken in de evolutie gezien, deel uit van het primitieve reptiel in ieder van ons. Het diepe werk op de intrinsieke structuren van het hoofd werkt als en soort ventiel. Het verlangen van het bekken kan zich nu voegen bij de ontvankelijkheid van het hart in een complete cyclus van vloeiende energie die van kop tot teen kan gevoeld en uitgedrukt worden.

De laatste drie stappen brengen de lichaamsdelen zorgvuldig in harmonie met elkaar, en worden integratiesessies genoemd.

Tijdens het doorlopen van al deze etappes, werken we met een cyclus van energie die verbonden is met de 5 elementen: vuur, aarde, metaal, water en hout, en de ermee verbonden correspondenties en karakterdefensies. We kunnen dit model hanteren en de persoon helpen om een meer complete cyclus van veranderende gevoelens te doorlopen. Angst kan in woede overgaan, woede in vreugde, vreugde in sympathie, enz. Soms kunnen we in een persoon verdriet tegenkomen aan de oppervlakte, en de expressie hiervan kan bv. leiden tot een diepere angst of een diepere woede. We hebben in elke sessie het gebruik van specifieke punten nodig om de energie vrij te maken en te balanceren.
Na het ontvangen van de eerste zeven etappes voelt men zich soepeler, levendiger en meer open. Tegelijkertijd kan er echter verwarring ontstaan zijn rond de eigen houding en gedrag. Het hoofd, de romp en het bekken zijn nu veel mobieler, zij draaien en bewegen beter maar het algemeen effect is nog ongecoördineerd.

Het lichaam begint nieuwe proporties te krijgen. Brede heupen worden smaller, smalle borstkassen verwijden zich, rompen worden langer, gezichten ontspannen, billen vullen zich op en worden ronder. Tegelijk worden emoties en gedachten flexibeler. Het oude centrum is losgemaakt, maar het nieuwe nog niet gevonden. Het myofasciale netwerk dat de linker- en de rechter lichaamshelft, de boven- en de onderkant, de voor- en de achterkant verbindt, is nog niet in een nieuw evenwicht. De therapeut richt zich in de drie laatste etappes op de reorganisatie en het uitbalanceren van heel het lichaamsbewustzijn.
Wanneer de nieuwe houding (posture) geïntegreerd is, het nieuwe beeld van zichzelf geaccepteerd, kan de persoon deze uitdrukkingsvrijheid bewaren en zichzelf zijn in een niet altijd accepterende wereld.

 

Zie voor Postural Integration Massagepraktijken de inleidende pagina.

 
^ Terug naar boven